Kobylnica chroni przyrodę - projekty i zabytne drzewa, które warto znać

W sąsiedztwie Słupska rośnie coraz więcej drzew objętych formalną ochroną, a gmina przygotowuje prace pielęgnacyjne przy lokalnych pomnikach przyrody. To nie tylko katalog okazów — to sposób na zachowanie fragmentów historii, ekosystemów i edukacji przyrodniczej.

• Prace pielęgnacyjne pomników przyrody w Gminie Kobylnica
• Dlaczego pomniki przyrody mają znaczenie dla Słupska

Prace pielęgnacyjne pomników przyrody w Gminie Kobylnica

Gmina Kobylnica informuje, że na jej terenie znajduje się 26 pomników przyrody, z czego 19 mieści się na obszarze Parku Krajobrazowego Dolina Słupi. Wśród chronionych obiektów znalazły się między innymi:

• Dąb szypułkowy (Quercus robur L.)
• Jabłoń dzika (Malus sylvestris)
• Lipa srebrzysta (Tilia tomentosa Moench)
• Jodła pospolita (Abies alba Mill)
• Buk zwyczajny (Fagus sylvatica L.)
• Głaz narzutowy

Gmina uzyskała dofinansowanie na projekt zatytułowany „Prace pielęgnacyjne pomników przyrody w ramach utrzymania cennych zasobów przyrodniczych Gminy Kobylnicy – etap I” ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Gdańsku w ramach konkursu „Konkurs na zadania z zakresu ochrony przyrody województwa pomorskiego (edycja 2025)”. Dzięki temu planowane są prace, które mają poprawić kondycję drzew, zabezpieczyć starodrzewy i zwiększyć bezpieczeństwo osób odwiedzających te miejsca.

Ustanowienie pomnika przyrody odbywa się w drodze uchwały rady miejskiej, zgodnie z przepisami prawa ochrony przyrody. Podstawy prawne obejmują m.in. Ustawę z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody oraz rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 4 grudnia 2017 roku określające kryteria uznawania tworu przyrody za pomnik przyrody. Tabliczki informacyjne powinny odpowiadać wzorom określonym w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 10 grudnia 2004 r. — pojedyncze obiekty oznacza zielona tablica, grupy obiektów czerwona tablica.

Dlaczego pomniki przyrody mają znaczenie dla Słupska

Pomniki przyrody spełniają wiele funkcji istotnych dla ekologii i życia mieszkańców regionu. Tak oznaczone drzewa i formy nieożywione stanowią miejsca o wysokich wartościach przyrodniczych, naukowych, historycznych lub krajobrazowych. Kryteria wyróżnienia obiektu obejmują między innymi: wiek, wysokość, obwód pnia, średnicę pnia, pokrój i szerokość korony.

Chronione drzewa działają jak enklawy bioróżnorodności i korytarze ekologiczne, ułatwiając migrację i wymianę genów między populacjami. Są też przyrodniczymi “żywymi pomnikami” — świadkami lokalnej historii. Przykłady z Polski pokazują skalę i trudności opieki nad takimi obiektami:

• Cis Henrykowski ma ponad 1000 lat i mierzy około 15 m; był niszczony w przeszłości, obecnie zabezpieczany jest rusztowaniem i ogrodzeniem z czujnikami ruchu.
• Dąb Bartek ma około 30 m wysokości, pień o obwodzie około 10 m i średnicy 3 m, a gałęzie rozpięte do 40 m; jego wiek szacowany jest dziś na około 700 lat.
• Krzywy Las z 1934 roku przyciąga uwagę nietypowym kształtem pni sosnowych, wygiętych tuż nad ziemią.
• Dęby Rogalińskie to skupisko z drzewami takimi jak Rus (obwód ponad 900 cm), Czech (ponad 730 cm) i Lech (ponad 600 cm), o wieku szacowanym na około 700 lat.

Dofinansowanie prac pielęgnacyjnych w Gminie Kobylnica ma więc wymiar praktyczny i edukacyjny. Pielęgnacja pomoże zachować cenne okazy dla przyszłych pokoleń, a jednocześnie daje okazję do organizowania zajęć terenowych i zwiększania wiedzy o lokalnym środowisku. W praktyce oznacza to cięcia sanitarnie, zabezpieczenia pni, monitorowanie stanu zdrowia drzew i działania zapobiegawcze wobec zagrożeń naturalnych.

Na poziomie miejskim i gminnym decyzje o ochronie poszczególnych okazów podejmowane są lokalnie, ale ich efekty sięgają daleko poza granice administracyjne — to element krajobrazu i pamięci, który mieszkańcy mogą oglądać i badać przez dziesięciolecia.

na podstawie: UM Kobylnica.